Wiązanie sznurówek jest dosyć prostą czynnością, którą dorośli wykonują niemal codziennie, jednak maluchowi może ona sprawić nie lada kłopot. Jak nauczyć dziecko wiązania butów? Poznaj kilka sposobów nauki wiązania sznurówek i zamień tę czynność w przyjemną dla malucha zabawę.
- Przygotuj but treningowy do nauki wiązania sznurówek
- Naucz dziecko rymowanki o tym, jak wiązać buty
- Sposoby wiązania sznurówek
Samodzielne wykonanie buta treningowego
Warto uzbroić się w cierpliwość i zamienić naukę tej czynności w zabawę. Jak zachęcić malucha do sznurowania butów? Przygotuj razem z dzieckiem specjalny but treningowy do nauki wiązania sznurówek. Samodzielne wykonanie takiego bucika sprawi dziecku dużo przyjemności. Wystarczy wykorzystać do tego celu kawałek twardej tektury oraz kolorową tasiemkę lub sznurek. Wytnij kształt buta i zrób po kilka dziurek z każdej strony, aby móc przeciągnąć przez nie prowizoryczne sznurowadła.
Pozwól dziecku ozdobić bucik według uznania — może pomalować go kredkami, nakleić naklejki lub przyczepić kolorowe ozdoby. Dobrym pomysłem jest przygotowanie dwóch bucików treningowych, by maluch mógł naśladować ruchy rodzica i ćwiczyć jednocześnie z Tobą. Taka forma nauki sprawia, że dziecko traktuje naukę wiązania jako wspólną zabawę, a nie trudne zadanie.
Wierszyki ułatwiające zapamiętanie sekwencji ruchów
Możesz posłużyć się wierszykiem, który podpowie dziecku, jak wiązać sznurówki krok po kroku. Istnieje kilka historyjek ułatwiających naukę wiązania butów. Jedną z nich jest wierszyk o króliczku, którego uszy to pętelki — maluch wyobraża sobie, że tworzy uszka królika, a potem je ze sobą przewiązuje. Inna opowiada o myszkach wchodzących do norki, gdzie sznurówka jest myszką, która chowa się w dziurce. Ciekawą opcję stanowi również wierszyk o wiewiórce i drzewie, w którym wiewiórka biega wokół pnia i chowa się w dziupli.
W ten sposób dziecku łatwiej będzie zapamiętać sekwencję następujących po sobie ruchów. Powtarzanie rymowanki przy każdym wiązaniu butów tworzy rytualną sekwencję, która z czasem zostaje wpisana w pamięć mięśniową. Warto wybrać wersję najbardziej odpowiadającą maluchowi i konsekwentnie jej używać podczas nauki.
Wybór odpowiedniej techniki wiązania
Zapewne każdy ma swój własny sposób sznurowania butów. Jaka metoda będzie odpowiednia w przypadku kilkuletniego dziecka? Możecie przetestować parę technik, aby przekonać się, która z nich okaże się najskuteczniejsza.
Metoda dwóch pętelek
Jednym z prostszych sposobów wiązania sznurówek jest stworzenie supełka, a następnie wykonanie dwóch pętelek i przewiązanie ich ze sobą — tę metodę zazwyczaj lubią przedszkolaki, ponieważ nie wymaga skomplikowanych ruchów. Dziecko tworzy dwie symetryczne pętelki i łączy je tak jak wiązałoby zwykły supeł. Ta technika jest wizualnie przejrzysta i pozwala maluchowi zobaczyć efekt swojej pracy już na wczesnym etapie nauki.
Metoda jednej pętelki
Inna technika na wiązanie butów to zrobienie supełka i wykonanie z jednego końca sznurówki pętelki, a potem owinięcie jej drugim i przeciągnięcie sznurówki pod spodem. Ta metoda wymaga nieco większej koordynacji ruchowej, ale jest też bardziej uniwersalna i często stosowana przez dorosłych.
Ćwiczenia wspierające rozwój małej motoryki
Wiązanie butów może być dla dziecka na początku skomplikowane, jednak im częściej będziecie ćwiczyć, tym szybciej maluch opanuje tę umiejętność. Jest wiele zabaw wspomagających rozwój małej motoryki i zręczność — takie jak nawlekanie koralików czy też układanie małych klocków. Dzięki temu dziecko od najmłodszych lat ćwiczy swoje paluszki i łatwiej będzie mu w późniejszym czasie nauczyć się sznurowania butów.
Warto również wprowadzić zabawy z zapinaniem guzików, zakręcaniem nakrętek czy lepienie z plasteliny — wszystkie te czynności rozwijają precyzję ruchów palców i przygotowują dłonie do bardziej wymagających zadań.
Dobór odpowiedniego obuwia do nauki
Obuwie do nauki wiązania sznurówek powinno być wygodne. Warto zadbać także o odpowiednią długość sznurowadeł i ich jakość. Dziecko może przydeptywać zbyt długie sznurówki, które często będą się rozwiązywać i sprawiać mu kłopot. Natomiast za krótkie sznurowadła utrudnią maluchowi ich wiązanie — niemożliwe będzie stworzenie odpowiednio dużych pętelek, a każda próba może kończyć się frustracją.
Nie należy wybierać również sznurówek wykonanych z bardzo śliskiego materiału, takiego jak satyna czy cienki poliester. Lepiej sprawdzą się sznurowadła bawełniane lub z domieszką materiałów syntetycznych, które trzymają supeł i nie rozwiązują się samoczynnie. Płaskie sznurówki są bardziej stabilne niż okrągłe, dzięki czemu kokardka utrzymuje się dłużej.